W sezonie letnim i właściwie tak długo jak tylko pogoda sprzyja zwiedzaniu (nie ręczę głową do kiedy) można dostać się tam łodzią z pirsu półwyspu Howth. Cena w dwie strony to Ź10, rejs trwa 15 minut. Łódź cumuje od północnej, skalistej strony, przypływa co mniej więcej godzinę do 18.

Atrakcją wyspy są skaliste urwiska od północno zachodniej strony schodzące ostro do morza. Urozmaicona linia brzegowa sprzyja zakładaniu gniazd przez maskonury i mewy. Płynąc na wyspę nie można przegapić wznoszącej się nad woda wieży Martello, których pobudowano kilkanaście wzdłuż wybrzeża Dublina w celach obronnych. Wejście znajduje się na wysokości około 3-4m, do którego można wspiąć się przy odrobinie zacięcia po grubej linie.

By wejść na samą górę czeka jeszcze jedna przeprawa- szybem przypominającym szerszy komin również po linie. Zachęcam do tego wyczynu choćby dla pięknej panoramy na taflę morza i niedalekie wybrzeże.

Idąc dalej w głąb wyspy warto wspiąć się na skaliste wzniesienie, które jest tutaj najwyższym punktem. Pstrykając zdjęcia od strony otwartego morza trzeba uważać tez czasem by nie wywinąć kozła do wody:) Od południowej strony, tam gdzie wybrzeże jest dość równe i znaleźć można niezłą piaszczystą plaże. Wśród trawiastej równiny czekają na odkrycie ruiny niewielkiego kościoła- drugiej budowli na wyspie Irlandzkie Oko.
Ruiny kościoła i widok na północne wybrzeże półwyspu Howth.

Marcin Tarkowski, Dublin